www.licznik-osob.mielno.pl

W jaki sposób? Z orbity, po której krąży „Złota Reguła”, najłatwiej jest wylądować na Lunie w jakimś punkcie terminatora - najmniejsze zużycie paliwa, najmniejsze delta v. Dlaczego?. Usłyszawszy odpowiedź małego chłopca, Henryk z Ziz stropił się nieco, a na jego krągłym teraz, rumianym obliczu przewinął się cień obawy. Zapanował jednak nad sobą szybko i wymownym gestem zaprosił mnie do środka. Przeszliśmy razem mroczną sień i znaleźliśmy się w komnacie będącej rodzajem kantoru, o tej porze zupełnie pustej. Z dalszej części domu dochodziły jednak głosy dziecinne i niewieście, pełne zaniepokojenia. Smakowite zapachy podpowiedziały mi, że musiano zasiadać tamże do wczesnej wieczerzy. Dopiero teraz poczułem głód, zmęczenie i przestrach. Zakręciło mi się w głowie, a nogi ugięły się pode mną. Ojciec, widząc, żem bliski omdlenia, posadził mnie czym prędzej na ławie i łagodnym głosem, acz nie najlepszą polszczyzną zapytał, co się stało w Borku. Podejrzewał chyba, że uciekłem z domu. Wtedy otworzyły się długo wstrzymywane zdroje mego serca i zalałem się łzami. Szlochając, opowiedziałem ojcu, jak umiałem, straszną historię chłopskiego samosądu i śmierci mojej babki. Ojciec słuchał z rosnącym przerażeniem, gładząc mnie odruchowo po głowie. Nie omieszkałem dodać na zakończenie, że wieś została przeklęta. Na poparcie prawdziwości moich słów wysupłałem zza pazuchy złoty pierścionek z żabim oczkiem, który młody Turyng ofiarował niegdyś Malinie w dowód miłości. Ojciec wziął klejnot w dwa palce i z kupieckiego nawyku obejrzał w świetle łuczywa, chociaż na jego obliczu malowały się sprzeczne uczucia. Zapewne szafirowa niezapominajka budziła zarówno słodkie, jak i niemiłe wspomnienia. W tejże chwili rozległ się głośny kobiecy jęk.. - Nie jestem pewien! Może to stado zwierząt. A może czeka nas zaproszenie na ucztę.. - Wejdźcie lepiej - zaproponował głos. - Nie ma sensu marznąć.. Powróciło silniejsze niż poprzednio uczucie pieczenia i Jane wiedziała już, że dziecko jest niemal na świecie: czuła, jak jego główka przepycha się przez otwór, rozciągając go do granic możliwości. Wrzasnęła z bólu - i ten nagle zelżał. Po chwili nie czuła już nic. Spojrzała w dół. Rabia wsunęła ręce między jej uda, wywołując imiona proroków. Poprzez mgiełkę łez przesłaniającą wzrok Jane ujrzała w dłoniach akuszerki coś krągłego i ciemnego.. I ta fala cofnęła się. Na swym skrzydle Księżycogryz przeszedł do kontrataku i rozpędził nieprzyjaciela przed sobą. Zniszczył większość tarcz i przez krótką chwilę zagroził mostom. Byłem pod wrażeniem jego agresywności.. - Twoje oskarżenia są bezpodstawne. Przysiągłem wierność Przezornym. Służę mojej królowej - powiedziałem, dobrze wiedząc, że nie powinienem wdawać się z nim w dyskusję. - Uratuję księcia, obojętnie kto go więzi i czym dla mnie jest....